Start
Cennik
Warunki handlowe
Zamowienie
Kontakt
Ksiazki
Aktualnosci
Artroza

Jaka jest różnica pomiędzy artrozą a artretyzmem?

Artroza to zużycie się stawów. W terminologii medycznej określa się to mianem deneratywnego reumatyzmu stawów a międzynarodowe określenie to osteoartretyzm.

Artretyzm to „stan zapalny stawów”. Określenie to stosuje się jednak w przypadku różnych procesów zapalnych w ob-rębie stawów i otaczających je mięśni. Artretyzm jest zazwyczaj diagnozowany wtedy, gdy mamy do czynienia ze sta-nami zapalnymi stawów wywołanymi ogólnymi infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi, nie wywołującymi stałych zmian i uszkodzeń (np. zapalenie gardła, żołądka i jelit, ukąszenie kleszcza, hepatitis B, świnka, wietrzna ospa, itp). Stany zapalne stawów występują zazwyczaj u ludzi wykazujących dziedziczne skłonności do przesadnych reakcji systemu immunologicznego. Reumatyczny artretyzm, na który cierpi około 3% ludności (głównie kobiet), może być związany z silnymi bólami i masywnymi deformacjami kostnymi.

W stawie biodrowym:

  • Trudno jest się rozruszać po okresie wypoczynku
  • Występują bóle pachwin, bioder i kolan
  • Trudność sprawia chodzenie po schodach oraz dłuższe wędrówki i chodzenie
  • Czasami występują ataki bólów ischiasowych, promieniujących z pleców.

W kolanach:

  • Utrudnione chodzenie po schodach (szczególnie zchodzenie). W trakcie chodzenia występują bóle kolan, nasi-lające się przy noszeniu ciężaru
  • Po dłuższym siedzeniu trudno jest wstać
  • Oprócz bólów kolan występują również dolegliwości w udach.

W kręgosłupie:

  • Rano wstanie z łóżka sprawia ból. Występują skurcze pleców
  • Ból, który właściwie na chwile nie ustępuje, nasila się przy obciążeniu.

W stawach palców:

  • Sztywne dłonie i nieelastyczne palce, szczególnie rano. Często występuje poprawa po około 30 minutach
  • Zimno pogarsza sytuację, palce stają się jeszcze sztywniejsze
  • Małe miękkie lub twarde zgrubienia na stawach palców.

W barku:

  • Przy rzadko występującej artrozie barku ból sprawia podniesienie ramion ponad wysokość barku.
  • Ramiona bolą przy podnoszeniu i niesieniu ciężaru.

Jak powstaje artroza?

Artroza, określana ogólnie zużyciem się stawów, jest powoli narastającą dolegliwością, przechodzącą w stan chro-niczny. Nie nalezy się jednak bezczynnie przypatrywać temu procesowi. Jeżeli ignorujemy kłopoty z rozruszaniem się po dłuższym okresie siedzenia, przy wstawaniu rano lub też lekkie promieniujące bóle w stawach, to najpóźniej po stwierdzeniu napięcia mięśni, sztywności i „strzelaniu” w stawach należy podjąć stanowcze kroki zapobiegawcze. Bóle przychodzą zazwyczaj wtedy, gdy  została zniszczona większa część chrząstki stawu. Im dłużej, przez lata, wy-stępują te symptomy, tym poważniejsze są tego skutki, aż do skomplikowanych operacji kolan lub implantacji sztucznych stawów kolana lub biodra, ponieważ te stawy nośne oraz palce są najbardziej podatne na chorobowe zmiany.

Około połowa ludzi ponad 50-letnich ma artretycznie zdeformowane stawy! Nie oznacza to jeszcze choroby, ponie-waż pomimo nieuchronnego zużycia i utraty elastyczności chrząstek stawy mogą nas nosić aż do późnej starości. Jest dużo róznych powodów wystąpienia artrozy. Wiek jest tylko jednym z wielu czynników – i to nawet nie naj-ważniejszym.

Nie dopuśćcie do początku! Lub: Uważajcie już w latach młodości! Nieprawidłowe i przesadne obciążenie stawów, zranienia i stany zapalne ale też niewystarczająca ilość ruchu odgrywają przy powstaniu zmian w stawach bardzo dużą rolę. Wielu ludzi cierpi na artrozę w starszym wieku, ponieważ w dzieciństwie i w okresie młodości zlekce-ważono nieprawidłową sylwetkę (np. garbienie się) lub przeciążanie stawow. Należą do tego także skrzywienia kręgosłupa czy nogi w kształcie „X” lub „O”, zniekształcenia bioder, platfus lub skrzywione stopy, nieleczone urażenia menisku i źle zaleczone złamania kości.

Inna możliwość to zranienia i małe wypadki, obrzmienia, zwichnięcia i upadki, czyli to, co każdemu z nas może się w życiu przydarzyć. Przy tym może dojść do zgniecenia lub uszkodzenia chrząstki stawu, co wraz z upływem czasu zwiększa ryzyko wystąpienia artrozy.

Częstą przyczyną jest nadmierne obciążanie poszczególnych stawów przez sport wyczynowy, czynności zawodowe i trwającą nieraz przez całe zycie nadwagę. Przy tak ukochanej piłce nożnej kolana narażone są na nieprawdopo-dobnie duże obciążenia i wielu piłkarzy cierpi na syndrom zużycia się stawów kolanowych. Po usunięciu menisku późniejsza artroza jest w zasadzie zaprogramowana. Także ludzie wykonywujący latami pewne zawody są bardziej podatni na artrozę. Są to np. dekarze, rolnicy, kamieniarze i pracownicy budowlani pracujący z młotami pneuma-tycznymi. Oczywiście, dochodzi do tego ten „normalny” rozkład powodowany mijającym czasem, ale najpierw muszą zaistnieć „sprzyjające” warunki wywołane opisanymi powyżej czynnikami. Przyczyną artrozy kolan lub bioder są też często funkcjonalnie nierówno długie nogi (spowodowane wieloletnim skrzywieniem miednicy).

Artroza stawów kolanowych

Staw kolanowy jest zawiasem zginającym się tylko w jednym kierunku. Artroza kolan jest najczęściej występującą formą artrozy, na którą cierpią po równej części obydwie płci.

Naturalne metody przy artrozie kolan (terapia ruchowa)

W kuracji prewencyjnej i leczniczej szczególną rolę odgrywa gimnastyka nóg. Bardzo ważnym ćwiczeniem jest ma-chanie nogami: siedząc na stole lub biurku, machamy swobodnie nogami. Bez obciążenia i związanego z tym bólu wytwarza się przy tym ciecz międzystawowa (synovialis).

Inne ćwiczenie: leżymy na plecach, nogi wyciągnięte.

  1. Podnosimy na zmianę nogi do góry, zgniając je jednocześnie w kolanach, tak aby podudzia były w poziomie. Coraz szybciej... I tak przez 3-5 minut.
  2. Obydwa kolana na zmianę szybko ale luźno dociskać do podłogi
  3. Bardzo wskazany jest rowerek w pozycji leżącej.
  4. Obydwa uda docisnąć do brzucha. Luźno kopać w powietrzu prostując i zginając nogi w kolanach.
  5. Rolować nogi do wewnątrz i na zewnątrz. Palce u nóg przekręcają się przy tym do wewnątrz i na zewnątrz.

Chodzenie boso po piasku wzdłuż wybrzerza morskiego i następujące po tym pływanie w słonej wodzie są balsa-mem dla stawów. Każdy kilogram nadwagi jest niebezpieczeństwem dla stawów. Zaleca się też gimnastykę w wo-dzie oraz jazdę rowerem. Związana ze sportem i ruchem czynność mięśni pobudza ukrwienie wszystkich organów, w tym także stawów.

Chroniczny rozkład stawów jest także skutkiem związanego z wiekiem niedostatecznego ukrwienia. Wszystkie natu-ralne działania mające na celu pobudzenia ukrwienia wykazują więc regeneracyjne właściwości.

Ogólna zasada:

Znajdujące się w stanie zapalnym, obolałe stawy kolanowe wolą chłód, podczas gdy chroniczne formy artrozy bez stanów zapalnych lepiej znoszą ciepło. Chociaż artroza związana jest z chronicznym procesem rozkladu stawow, możliwe są tu jednak stany przejściowe, związane z bólem i obrzmieniami. Również ostre zapalne formy artrozy uspokajają się przy odpowiednim postępowaniu. Inne fizyczne możliwości to oklady z błota i fango a przede wszystkim szczotkowanie na sucho stawów miękką szczotką z ogona końskiego.

Zalecamy również picie herbaty z pokrzywy i liści brzozy. Stany zapalne tłumi diabli pazur z południowej Afryki, salata z selerów oraz szparagi.

Przy sporcie, pracy zawodowej czy jednostronnych czynnościach – do zwiększonego zapotrzebowania na substancje witalne i specjalne budulce komórkowe. Ta luka w odżywianiu może mieć bardzo poważne skutki dla zdrowia sta-wów. Aby pozostać zdrowym i zachować pełną ruchliwość, istotne jest rozsądne uzupełnienie pożywienia.

Przy silnych obciążeniach (sport, praca zawodowa, jednostronne czynności, etc.) ale również przy zranieniach ciało potrzebuje znacznie więcej pewnych substancji odżywczych, aby odpowiednio zaopatrzć przeguby i stawy – aby je odżywić. Jeżeli zaopatrzenie nie nadąża za wzrastającym popytem, może to mieć dla przegubu lub chrząstki kręgo-słupa bardzo poważne skutki. Tracą one elastyczność i stabilność. Dostarczanie pożywienie i zdolność odtruwania znacznie się zmniejszają.

W przypadku niewłaściwego odżywiania lub przy znacznych obciążeniach jest bardzo wskazane uzupełnienie poży-wienia o pewne składniki odżywcze. Tu właśnie zdobywają olbrzymie znaczenie środki spożywcze bogate w amino-cukry.

Aminocukry odgrywają zasadniczą i rozstrzygającą rolę dla stabilności przegubów i kręgosłupa oraz dla właściwości płynów smarujących stawów!

Podstawowym budulcem tkanki chrząstki oraz wszystkich substancji międzykomórkowych ciała są właśnie amino-cukry (mucopolisacharydy). Są to molekuły białkowo-cukrowe ze specjalnymi właściwościami fizykalno-chemicznymi.

Aminocukry, nazywane także glukosaminoglukanami (GAG), zapewniają amortyzowanie uderzeń i ciśnienia obcią-żeniowego w chrząstkach przegubowych i w dyskach kręgosłupa. Oprócz tego amonicukry są odpowiedzialne za właściwości smarujące płynów stawowych, zapewniając w ten sposób swobodne poruszanie się oraz stabilność stawów i kręgosłupa. Ich zdolność absorbcji produktów odpadowych z wnętrza stawów i przekazywania ich, w drodze wymiany na substancje odżywcze, do obiegu krwi, powoduje, iż te białkowo-cukrowe molekuły stają się waż-nym pośrednikiem dla przemiany materii i odżywiania tych tkanek łącznych.

Glukozamina jest naturalną substancją produkowaną w organizmie z cukru (glukozy) i należy do składników komó-rek. Odgrywa ona zasadniczą rolę przy syntezie tkanki łącznej i jest nieodzowna dla zachowania ruchliwości stawów.

Tkanka łączna jest skomplikowaną siecią, składającą się głównie z masy chrząstkowej i ścięgien. Zawierają one kolagen i proteoglikany. Połowa protein organizmu to właśnie kolagen. Proteoglikany (w skrócie PGs) to długołań-cuchowe, złożone molekuły cukru, wypełniające przestrzenie, dla których ram dostarcza kolagen. To właśnie kolagen i PGs nadają tkance łącznej elastyczności, giętkości i odporności.

Przy uszkodzeniu tkanki łącznej dochodzi do utraty PGs. Ma to również miejsce na skutek postępującego procesu starzenia się i może mieć bardzo nieprzyjemne skutki: dochodzi wtedy do osłabienia podtrzymującego kolagenu i do łatwiejszej podatności na stany zapalne. Proces zdrowienia znacznie się wydłuża i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia osteoartretyzmu, na który szczególnie często cierpią starsze kobiety.

Badania wykazują, że jedną z przyczyn wystąpienia osteoartretyzmu może być „zmieniona“ przemiana materii glu-kozaminy. Glukozamina, jako część składowa komórek, dba o to by organizm produkował proteoglikany, które są w stanie odnawiać i naprawiać tkankę łączną.

Siarczan glukozaminy (glukozaminsulfat) jest koniecznym skladnikiem zdrowej chrząstki stawów. Przy jego niedo-borze dochodzi do chorób i uszkodzenia chrząstki oraz do bolesnego zmniejszenia ruchliwości stawów. Siarczan glukozaminy pobudza produkcję nowej chrząstki i przeciwdziała stanom zapalnym.

Duża ilość naukowych badań potwierdziła dodatni wpływ siearczanu glukozaminy przy leczeniu osteoartretyzmu. Gru-pa badaczy z uniwersytetu w Liege zbadała ostatnio jego działanie na długofalowe zmiany stawów i na symptomy towarzyszące osteoartretyzmowi, w pełni potwierdzając jego pozytywne właściwości.

Czynnikiem pobudzającym produkcję kolagenu jest z kolei OPC, substancja znajdująca się w skórkach pestek winogron (i co logiczne też, aczkolwiek w mniejszych ilościach, w czerwonym winie).

OPC pobudza i ochrania kolagen, głównie w parze ze swym kofaktorem - witaminą C. Dzieje się to wszędzie tam, gdzie znajduje się w ciele białko budulcowe, kolagen: w naczyniach krwionośnych i limfatycznych, w mięśniach, ścięgnach, kościach, skórze, w błonach śluzowych i w tkance łącznej. Zapobiega ich przepuszczalności, w związku z czym jest czasem nazywany witaminą P.

Pamiętajmy o tym: dzięki ruchowi, pozbyciu się nadwagi oraz odpowiedniej suplementacji pożywienia możemy uchronić się przed osteoartretyzmem lub też złagodzić jego skutki i pozostać w pełni mobilni aż do podeszłego wieku.